Archief Arpanam Special School

Arpanam Special school (ARMDS)

de zwakke economische situatie van de Dalits gevoegd bij hun sociale isolement heeft uiteraard ook gevolgen voor de gezondheidssituatie. Het aantal mensen met een lichamelijke of geestelijke handicap ligt beduidend hoger dan het landelijk gemiddelde. Gehandicapt zijn in India betekent dat je het dubbel zwaar hebt. Er zijn geen voorzieningen zoals in ons land. Bovendien geloven veel hindu’s, dat gehandicapt zijn een straf van God is, zeker als je ook nog eens een Dalit bent. Als gezinslid ben je als gehandicapte niet echt gewenst. Je eet namelijk wel mee uit de pot maar draagt niet of nauwelijks bij aan het gezinsinkomen.
In gezinnen met een gehandicapt kind moet de moeder thuisblijven om voor het kind te zorgen. Ze heeft geen gelegenheid om buiten de deur iets bij
te verdienen om het vaak schamele inkomen een beetje aan te vullen. Kinderen gaan niet naar school en zijn daardoor vrijwel geheel uitgesloten van de samenleving. Dit alles maakt dat het deze kinderen ontbreekt aan ieder greintje zelfvertrouwen. Je kunt zeggen dat ze in feite dubbel gehandicapt zijn.

In het werkgebied van ARMDS komen veel gehandicapte kinderen voor. Voor een deel gaat het om kinderen met een geestelijke beperking waardoor deze  kinderen leerproblemen hebben. Daarnaast is er een groot aantal kinderen met hersenverlamming, een aangeboren aandoening. Dit betekent dat motorische functies niet of onvoldoende zijn ontwikkeld.

ARMDS vangt deze kinderen op in een speciale school. In een sfeer van liefde, aandacht en zorg wordt allereerst getracht de kinderen uit hun isolement te halen en hun gevoel van eigenwaarde te laten hervinden. Daarnaast wordt heel gericht en rekening houdend met de beperking van ieder individu gewerkt aan de verdere ontwikkeling van het kind. Voor dit doel zijn diverse specialisten bij het programma betrokken. Het uiteindelijke doel is dat kinderen ‘zelfredzaam’ worden en niet afhankelijk worden van de samenleving. Bijkomend voordeel van de dagelijkse training is dat moeders niet thuis behoeven te blijven om voor hun gehandicapte kind te zorgen. Zij hebben de handen vrij om een baantje te zoeken om op die manier het vaak
schamele gezinsinkomen een beetje aan te vullen.